VERKEERDBORD

 

Ja, u leest het goed; er staat een d in plaats van een s. Ik wil het heel bewust hebben over een verkeerdbord in plaats van over een verkeersbord. Het is misschien wat vroeg om, zo snel na de lancering van de mono-campagne en de bijbehorende billboards de loftrompet te gaan steken over de nieuwe aanpak. Maar het is wel een leuk moment om even terug te kijken naar oude en nieuwe campagnes om te zien wat daarvan te leren is. Soms zat daar namelijk een soort verkeerdbord tussen.

Uit ieder onderzoek over smartphonegebruik in het verkeer komt naar voren dat mensen het moeilijk vinden hun mobiele telefoon weg te leggen als ze onderweg zijn. Met elkaar weten we dat het linke soep is, dus de vraag blijft: wat gaan we doen om weggebruikers hun gedrag aan te laten passen. Want daarvoor zijn campagnes zoals deze bedoeld.

Bij mij werd dat getriggerd doordat ik onderweg een bord tegen kwam uit een oude campagne, van het begin van dit decennium – de smartphone is nog relatief nieuw, dus we hebben geen archeoloog nodig om terug te zoeken: Er staat op dat bord een serie logo’s van sociale media, met daaronder de boodschap dat je die op een parkeerplaats moet gebruiken. Goed bedacht natuurlijk maar het zien van de logo’s van Facebook, twitter en whatsapp prikkelt de hersenen op de verkeerde manier. De automobilist ziet de logos en associeert ze met de berichtjes, foto’s en filmpjes die hij via deze kanalen toegespeeld krijgt. Die zaken zorgen dat er dopamine, het gelukshormoon, wordt aangemaakt. Billboards met al die logos erop leiden tot het effect dat graving wordt genoemd. Dat kennen we uit de verslavingszorg: De hunkering naar een volgend shot – in dit geval een dopamineprikkel. Onbedoeld en ongewenst leidt een dergelijk ‘verkeerd bord’ ons daarom van verkeersgedrag naar verkeerd gedrag. Bij de BOB-campagne, tegen alcoholgebruik in het verkeer, laten we immers ook geen flessen bier, wijn en andere drank zien. Daar wordt al jaren toegewerkt naar een heldenstatus voor de Bob: De vriend die zorgt dat jij veilig thuis komt.

Gelukkig ontwikkelde de campagne zich snel verder met het thema ‘onderweg ben ik offline’. Al stond daar in het begin soms nog een wat vreemde smiley bij. Maar ook die zijn we ontgroeid. Met het nieuwe ‘ongestoord onderweg’ thema slaan we definitief de juiste weg in. Niets over telefoons of media, maar verstandige focus op waar je mee bezig moet zijn in het verkeer: letten op de weg en de andere weggebruikers.

 

HALLOWEEN

Heeft u ook Halloween gevierd? Of toch maar niet? Het feest waarbij we elkaar laten schrikken, neemt de afgelopen jaren in de lage landen weliswaar in populariteit toe; de vorm moest daarvoor wel wat worden aangepast. Terwijl in de VS en Azië afschrikwekkende ‘zombie-walks’ worden gehouden, zien we bij ons eerder carnavaleske verkleedpartijen. Wij willen niet te hard schrikken. Verder lezen →

VAN NUL NAAR 100 IN…

Nee, ik rijd niet in een Tesla, dus lukt het mij niet om in 3 seconden van nul naar 100 te accelereren. Maar ik heb het dan ook niet over seconden, minuten of uren, maar over maanden! Het is mij gelukt om in 3 maanden 100 euro te verdienen voor het goede doel in de actie ‘ik rij voor NL’, gesponsord door een verzekeraar uit het zuiden van het land.

Al eerder schreef ik over de actie, waarvoor ik samen met Mattie Valk van Qmusic mocht figureren. Ook beschreef ik mijn worsteling met de bijbehorende app – die de kilometers registreert – en daarmee de kassa laat rinkelen in plaats van de telefoon. Met mijn jaarkilometrage van rond de 40.000, rijd ik in 3 maanden 10.000 kilometer en dus evenzoveel centen, oftewel 100 euro bij elkaar.

Tijd om te gaan bedenken aan welk goed doel ik dit bedrag zou willen schenken. Daarvoor is intussen een vijftal kandidaten geselecteerd. Twee daarvan springen er wat  mij betreft uit. Verder lezen →

CORA VAN MONO

 

Wat leven we toch in een geweldig land. Zelfs in een kabinet waar kritiek op is, zien wepolitici die een topjob doen. Ik heb mijn favoriet al gekozen. Een daadkrachtige dame die levert wat ze belooft. Dat gaat natuurlijk over onze minister van Verder lezen →

VOORBEELDFUNCTIE

VOORBEELDFUNCTIE

Ter gelegenheid van ons 30-jarig huwelijk gingen we met ons gezin gezellig een paar dagen naar Disneyland in Parijs. De attracties waar de kids bij een vorige gelegenheid nog niet in durfden of mochten, waren immers nu voor allen vrij toegankelijk. Althans, nadat we een half of heel uur in de rij hadden gestaan… Niets werkt beter tegen de verveling – zo merkten wij – dan te kijken naar wat er rondom je gebeurt. In de rij voor Peter Pan hadden we daar uitgebreid de tijd voor. Bij het gezin dat achter ons in de rij stond, doodden vader en moeder de tijd door van alles op hun smartphone te doen. Dat boeide hen zo sterk dat ze niet zagen hoe hun kinderen (ik schat zes en acht jaar oud) nadat ze zich onder hadden laten lekken met hun smeltende ijsjes, elkaar steeds feller te lijf gingen. Pas toen de oudste een dusdanige klap uitdeelde dat de kleinste het uitgilde, keken pa en moe verschrikt op van hun scherm. Ze waren vervolgens zo verdwaasd dat ze eigenlijk niet wisten wat ze met hun plakkerige kroost aan moesten. Best confronterend. Verder lezen →