HALLOWEEN

Heeft u ook Halloween gevierd? Of toch maar niet? Het feest waarbij we elkaar laten schrikken, neemt de afgelopen jaren in de lage landen weliswaar in populariteit toe; de vorm moest daarvoor wel wat worden aangepast. Terwijl in de VS en Azië afschrikwekkende ‘zombie-walks’ worden gehouden, zien we bij ons eerder carnavaleske verkleedpartijen. Wij willen niet te hard schrikken. Vriendelijk en voorzichtig is de toon die we gebruiken. Dat zie je ook in de #MONO-campagne. Daarin wordt uitgelegd dat we ‘ongestoord onderweg’ moeten zijn; wakker blijven dankzij een slapende smartphone. Over die campagne is lang en door veel knappe mensen nagedacht. Het resultaat is een lieflijk, in wolkerige letters geschreven logo, omkleed met zachte pastelkleurtjes. Fris en vriendelijk.

Dat is zoals ik het vanaf de start van mijn blog, ruim een jaar geleden, ook heb betoogd en gepoogd. Mijn motto is: Laten we het gezellig houden. De boodschap overbrengen door te stimuleren. Dreigen, zoals de overheid doet door middel van hogere boetes, kan ook maar is lang niet zo effectief. Belonen werkt sowieso beter.

Schokkende beelden leiden meestal tot wegkijkgedrag. We zien de drama’s liever niet en sluiten ons ervoor af. Maar in plaats van de ogen te sluiten, kan het soms ook een eyeopener zijn om te zien wat de gevolgen kunnen zijn van smartphonegebruik door verkeersdeelnemers. Recent kreeg ik wat foto’s toegestuurd door vrienden uit het buitenland. Een paar daarvan zijn meer dan schokkend: Auto’s die te pletter gereden of simpelweg onder een truck geschoven zijn. Het beeld van de wrakken is al afschrikwekkend maar het onderschrift is nog ontluisterender: De (omgekomen) bestuurders hadden hun smartphone nog in hun rechterhand… Dat is wellicht te shockerend en confronterend. Daarom gebruiken we die beelden beter niet voor grote campagnes. ‘Fear Based Communication’ is in onze cultuur simpelweg not done? Maar blijkbaar gaat dat onze landsgrenzen voorbij: Zelfs Facebook maskeert de beelden in eerste instantie. Waarschijnlijk is het dus wel een globale gruwel.

Toch is het voor sommige mensen echt niet slecht om dat de reële effecten eens onder ogen te zien. Want er blijft natuurlijk altijd een percentage mensen dat afwijkt en geen culturele ‘maat-man of -vrouw’.  Die personen kunnen misschien even kijken naar de plaatjes die laten zien hoe het afloopt als je niet MONO of SmartZonderPhone rijdt.

Ronald.

VAN NUL NAAR 100 IN…

Nee, ik rijd niet in een Tesla, dus lukt het mij niet om in 3 seconden van nul naar 100 te accelereren. Maar ik heb het dan ook niet over seconden, minuten of uren, maar over maanden! Het is mij gelukt om in 3 maanden 100 euro te verdienen voor het goede doel in de actie ‘ik rij voor NL’, gesponsord door een verzekeraar uit het zuiden van het land.

Al eerder schreef ik over de actie, waarvoor ik samen met Mattie Valk van Qmusic mocht figureren. Ook beschreef ik mijn worsteling met de bijbehorende app – die de kilometers registreert – en daarmee de kassa laat rinkelen in plaats van de telefoon. Met mijn jaarkilometrage van rond de 40.000, rijd ik in 3 maanden 10.000 kilometer en dus evenzoveel centen, oftewel 100 euro bij elkaar.

Tijd om te gaan bedenken aan welk goed doel ik dit bedrag zou willen schenken. Daarvoor is intussen een vijftal kandidaten geselecteerd. Twee daarvan springen er wat  mij betreft uit. Verder lezen →

CORA VAN MONO

 

Wat leven we toch in een geweldig land. Zelfs in een kabinet waar kritiek op is, zien wepolitici die een topjob doen. Ik heb mijn favoriet al gekozen. Een daadkrachtige dame die levert wat ze belooft. Dat gaat natuurlijk over onze minister van Verder lezen →

VOORBEELDFUNCTIE

VOORBEELDFUNCTIE

Ter gelegenheid van ons 30-jarig huwelijk gingen we met ons gezin gezellig een paar dagen naar Disneyland in Parijs. De attracties waar de kids bij een vorige gelegenheid nog niet in durfden of mochten, waren immers nu voor allen vrij toegankelijk. Althans, nadat we een half of heel uur in de rij hadden gestaan… Niets werkt beter tegen de verveling – zo merkten wij – dan te kijken naar wat er rondom je gebeurt. In de rij voor Peter Pan hadden we daar uitgebreid de tijd voor. Bij het gezin dat achter ons in de rij stond, doodden vader en moeder de tijd door van alles op hun smartphone te doen. Dat boeide hen zo sterk dat ze niet zagen hoe hun kinderen (ik schat zes en acht jaar oud) nadat ze zich onder hadden laten lekken met hun smeltende ijsjes, elkaar steeds feller te lijf gingen. Pas toen de oudste een dusdanige klap uitdeelde dat de kleinste het uitgilde, keken pa en moe verschrikt op van hun scherm. Ze waren vervolgens zo verdwaasd dat ze eigenlijk niet wisten wat ze met hun plakkerige kroost aan moesten. Best confronterend. Verder lezen →

(c) ZOMERGASTEN - NPO2

LESSEN VAN LOUIS

Meester Louis van Gaal legde het nog maar eens uit, vorige maand bij ‘zijn’ Zomergasten: hoe goed het voor hem als coach voelde om, door kennis te delen, de houding en het gedrag van zijn spelers te verbeteren.

Het is een standaardtheorie van Maslow: Je maakt iemand die onbewust is van zijn fouten eerst bewust. Daarna geef je de juiste instructie, zodat diegene ook in staat is het anders te gaan doen. Van onbewust onbekwaam naar bewust bekwaam. Zo leer je, wist ook Listige Louis. Verder lezen →